Het offer

De westerse gerichtheid op het vooruitgangsideaal is
te eenzijdig en te rationeel. Ongenoegen, wrevel en
overspanning liggen voortdurend op de loer. Dit boek vertelt
over het ontstaansverhaal van die krampachtige gerichtheid
op de toekomst. Het maken van ontstaansverhalen wordt
daarbij voorgesteld als remedie tegen die eenzijdigheid.
Door verhalen die in het gemeenschapsleven kunnen
worden ingezet te vergelijken met 'stamcellen' die organen
in de maatschappij kunnen genezen. Verhalen die het
verleden helpen herbeleven, die het leven inrichten en
inhoud geven.
Karel de Grote heeft, met zijn vaak geroemde strijdlust
en ongeëvenaarde idealisme, Europa in het katholieke
christendom verenigd. Een prestatie die hem tot op heden
terecht wordt toegeschreven. De keerzijde daarvan is echter
in een diepe schaduw komen staan. Zo heeft hij tegen
het eind van zijn leven met een draconische verordening
de terugkeer naar voorchristelijke waarden onmogelijk
gemaakt. Vijf waarden die daarbij verloren gingen,
worden onderscheiden: voorouderverering, natuurverering,
familiestructuur, lokale cultuur en vertelcultuur. Een verlies
dat niet alleen ingrijpend was, maar dat bovendien voor
onze tijd te pijnlijk is om onbenoemd te laten. Waarden
die de band met het verleden belichamen, met de natuur
en het gemeenschapsleven. En met het als uniek ervaren
van de eigen wereld.
Het boek begint bij het historische verlies van deze waarden,
om daarna elk daarvan afzonderlijk een plek te geven in
het gesprek van onze tijd.