De stille sloopkogel

Soms breekt het leven je open op een manier die je nooit had kunnen
voorzien. In die breuk ontstaat onverwachte helderheid - precies daar

begint De Stille Sloopkogel.

Tine Beun-Hermans (1968) vertelt haar waargebeurde verhaal over leven
met Multiple System Atrophy (MSA), een zeldzame en ongeneeslijke
neurologische aandoening die haar lichaam langzaam tot stilstand brengt.
Toch blijft haar verhaal licht en menselijk, met momenten die adempauze

geven in alles wat schuurt.

Ze laat zien hoe narcistisch misbruik jarenlang stil en onzichtbaar
haar leven ontwrichtte. De inzichten van Iris Koops, haar boeken
en de informatie op de website Het Verdwenen Zelf, gaven woorden
aan wat zo lang verborgen bleef. Alles bereikt een hartverscheurend
dieptepunt wanneer Tine haar 24-jarige zoon verliest en door narcistische
beïnvloeding zelfs wordt uitgesloten van zijn uitvaart. Het verlies trof haar

ziel, lang voordat haar lichaam het begaf.

Met een open hart schrijft Tine over bewustwording, heling en de liefde
die blijft, zelfs wanneer alles om je heen wegvalt. De Stille Sloopkogel is
geen boek dat blijft hangen in pijn, maar een gelaagde, spirituele reis naar
waarheid, zachtheid en betekenis in een lichaam dat langzaam loslaat.
Haar woorden zijn eerlijk, warm en soms rauw, gedragen door het besef

dat het leven meer is dan wat ons overkomt.

Omdat er nog zo weinig bekend is over MSA, gaat een deel van de
opbrengst van dit boek naar wetenschappelijk onderzoek. Niet uit hoop
op wonderen, maar uit vertrouwen in de mensen die elke dag zoeken naar
antwoorden, verlichting en een beetje meer toekomst.
Voor iedereen die te maken heeft met narcisme, rouw, verlies of een
ongeneeslijke ziekte. Voor wie voelt dat elke crisis een uitnodiging kan
zijn om dichter bij jezelf te komen. Een ontroerend en hoopvol boek over
loslaten, thuiskomen en de stille kracht van waarheid.