Daisy Miller

Daisy Miller van Henry James behoort tot de meest prikkelende en fijnzinnig geobserveerde novellen uit de wereldliteratuur. Sinds de eerste publicatie in 1878 blijft het verhaal fascineren door zijn subtiele spel met schijn en werkelijkheid. Het volgt Daisy Miller, een jonge Amerikaanse die tijdens haar Europese reis opvalt door haar onbevangen charme en ongeremde vrijheidszin — eigenschappen die haar zowel bewondering als veroordeling opleveren. Wanneer zij Frederick Winterbourne ontmoet, een landgenoot die zich de Europese omgangsvormen eigen heeft gemaakt, raakt hij in de ban van haar levendigheid én van het raadsel dat zij voor hem vormt. Wat zich ontvouwt is een steeds complexere verhouding waarin Winterbourne probeert te doorgronden wie Daisy werkelijk is: een roekeloze flirt of juist een onschuldig meisje dat onbedoeld de strenge sociale codes tart? Terwijl de internationale gemeenschap waarin zij verkeren haar gedrag met groeiend wantrouwen beziet, wordt de spanning tussen Daisy’s spontane natuur en de wereld die haar beoordeelt steeds schrijnender. Met zijn kenmerkende psychologische diepgang en een scherp inzicht in de morele gevoeligheden van zijn tijd, toont James hoe kwetsbaar reputatie kan zijn en hoe genadeloos oordelen kunnen uitpakken. Met Daisy Miller brak James door bij het grote publiek.



Henry James (1843–1916) geldt als een van de belangrijkste en invloedrijkste schrijvers van de moderne westerse literatuur. Geboren in New York, bracht hij een groot deel van zijn volwassen leven door in Europa, met name in Engeland, waar hij zich uiteindelijk liet naturaliseren tot Brits staatsburger. James was de zoon van een intellectuele familie — zijn broer was de beroemde psycholoog William James — en ontwikkelde al vroeg een fascinatie voor kunst, psychologie en de wisselwerking tussen het oude Europa en het jonge Amerika. In 1864 debuteerde hij als schrijver, waarna hij een indrukwekkend oeuvre opbouwde van romans, novellen, verhalen, reisverslagen en literaire kritiek. Zijn bekendste werken, zoals Daisy Miller, Portret van een dame en Wat Maisie wist, kenmerken zich door hun subtiele stijl, psychologische diepgang en morele ambiguïteit. James wordt beschouwd als een sleutelfiguur in de overgang van de 19e-eeuwse realistische roman naar de meer introspectieve modernistische literatuur. Hij overleed in 1916 in Londen, kort nadat hij was geridderd voor zijn literaire verdiensten. Tot op de dag van vandaag wordt zijn werk gelezen, geanalyseerd en bewonderd om zijn verfijnde literaire techniek en zijn indringende blik op de menselijke ziel.