Finnegans wake

Als één boek geldt als onvertaalbaar dan is het wel Finnegans Wake, het laatste grote werk van James Joyce. Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes sloten zich jarenlang op en volbrachten het onmogelijke: een overzetting die Finnegans Wake niet alleen naar de letter maar ook naar de geest recht doet. Voor wie deze adembenemende ontdekkingsreis door Joyce' taallabyrint op de voet wil volgen is parallel het origineel opgenomen. Dromen en lezen zullen nooit meer hetzelfde zijn.
Finnegans Wake houdt zich op tussen slapen en waken, in een bewustzijnstoestand waarin de hele wereld, en vooral alle taal van de wereld samenkomt. Mythen, volksverhalen, losse anekdotes, liedjes, maar ook reclameslogans, wetenschappelijke formules, woordenreeksen, krantenfrasen en alledaagse conversatie zijn de grondstof voor een hallucinerende verkennning van de werking van de menselijke geest in droomtoestand. Taal heeft daarin een onnavolgbare hoofdrol: klanken, betekenissen raken in elkaar verstrikt, gaan met elkaar op de loop, en trekken de lezer een wereld binnen die tegelijk vreemd en vertrouwd is.

Joyce werkte zeventien jaar aan Finnegans Wake. Aanvankelijk heette het manuscript Work in Progress, een titel die uitdrukt hoe voor Joyce het schrijven aan dit werk een voortdurend onderzoek was. Niet alleen naar de diepten en verborgen hoeken van de geest, maar ook naar de fundamenten van onze cultuur en naar de kracht van symbolen en mythen.

Nooit eerder verscheen Finnegans Wake in een Nederlandse uitgave. Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes brachten het Engels van Joyce over naar het Nederlands, waarbij aan zoveel mogelijk idiomatische eigenaardigheden van het origineel recht werd gedaan. Hoe ze daarbij te werk gingen is van woord tot woord te volgen in de parallelweergave van het Engels, dat voor deze uitgave geheel opnieuw werd gezet, precies volgens de oorspronkelijke regel- en pagina-indeling. Een aantal tekstvarianten met bronvermelding completeert deze monumentale uitgave.