Niet mens genoeg

Filosoof Lotte Hondebrink probeert het raadsel van de universele mens te ontrafelen
 
De mens moet zichzelf ontplooien. De vrouw moet zichzelf wegcijferen. In de Europese filosofie konden die twee idealen eeuwenlang naast elkaar bestaan. Denkers die vrijheid en zelfstandigheid verkondigden, hadden voor vrouwen vaak iets anders in gedachten. Hun ‘universele’ mensbeeld bleek vooral op mannen van toepassing.
 
In Niet mens genoeg onderzoekt Lotte Hondebrink hoe deze erfenis ons nog altijd vormt. Oude ideeën duiken op in de levenslessen van online zelfhulpgoeroes, in onze verwachtingen rond werk en zorg en in de druk om mooi te zijn. Ze bepalen wie we geniaal vinden, wie we serieus nemen en hoeveel ruimte we elkaar gunnen om af te wijken.
 
Hondebrink verweeft het denken van Immanuel Kant, Friedrich Nietzsche en Simone de Beauvoir met haar eigen ervaringen aan de Universiteit van Cambridge, waar genialiteit wordt gevierd, maar niet iedereen dezelfde vrijheid krijgt. Met humor en zelfkritiek onderzoekt ze de verhalen die ons leren wat een vrouw hoort te zijn. Hoe kunnen we onszelf en elkaar als volwaardige mensen zien, zonder vooraf vast te leggen wie we mogen worden?
 
Lotte Hondebrink (1997) promoveerde aan de Universiteit van Cambridge op een nieuwe feministische kijk op Kant. Ze schrijft essays en boekrecensies voor onder andere NRC, De Correspondent en De Standaard. Daarnaast draagt ze geregeld bij aan diverse paneldiscussies en kunstprojecten. Niet mens genoeg is haar eerste boek.