Zolang je schrijft ga je niet dood

Waar bedrog en moord in de eerste twee verhalenbundels van Jan Willem Sodderland domineren, speelt in de meeste verhalen van deze derde bundel een conflict de hoofdrol.
Dat thema berust niet op toeval: de schrijver is oud-advocaat. Conflicten zijn er in velerlei vormen en ze komen in uiteenlopende situaties voor, zoals de verhalen illustreren.
Zo is er een man die met zijn verhuiswagen het huis van zijn buurman ramt, wat tot tegenmaatregelen en uiteindelijk een rechtszaak leidt. Twee Kamerleden gebruiken onverwachte argumenten in hun strijd voor en tegen een wetsontwerp over asielzoekers. Een kerkenraadslid neemt met behulp van een advocaat wraak op de man die ooit zijn dochter misbruikte. Een jonge jurist kan niet kiezen tussen zijn liefde voor een schubdier en die voor zijn vriendin. De minnaar van een getrouwde vrouw kan het niet verkroppen dat zij nóg een minnaar heeft en denkt dat op te kunnen lossen met vergaande maatregelen. Schermutselingen om de macht in een beursgenoteerd waterleidingbedrijf brengen een rechter in een bedenkelijk conflict met zijn onpartijdigheid. Een pas gepensioneerde man wordt benaderd door een stichting met een goed doel, maar klopt dat wel? Een conflict over de waarde van een kostbaar horloge wordt op bijzondere wijze beslecht. Een schrijver raakt verliefd op een vrouw die niets over zichzelf wil vertellen, waarom niet? En wat doe je op een reünie van vrienden als er twee ruzie krijgen en een van hen daarna te veel pillen slikt?
De verhalen beschrijven menselijke conflicten in al hun aspecten,
met Sodderlands bekende vleugje humor ter verlichting.