Thomas in het verpleeghuis

Aan de ontbijttafel lepelt mevrouw Koops werktuiglijk haar griesmeelpap naar binnen. Dikke klodders belanden op de slab die ik haar heb omgedaan.
Mevrouw Geeris zit aan de andere kant van de tafel naar haar te kijken. Meewarig schudt ze haar hoofd. ‘Ach, dat arme mensje,’ zegt ze, en dan kijkt ze mij aan. ‘Denk je dat ik ook alzheimer krijg?’
‘Nee, mevrouw Geeris. Dan hadden we daar zo langzamerhand wel wat van moeten merken, denkt u ook niet?’
‘Hoor je dat, Mien?’ roept mevrouw Geeris opgewekt naar mevrouw Bijker, die een tafel verderop aan haar ontbijt zit. ‘Ik krijg geen alzheimer. Ik ben daar te oud voor.’

Meneer de Jong (86) heeft zijn servet op zijn bord gelegd en smeert er jam op. Mevrouw Bijker (85) wil een rolstoel voor haar buurvrouw kopen. Mevrouw Hop (80) zingt: ‘Vader is een hypocriete lul’ en meneer Brinkman (75) wil niet uit bed. Thomas van der Meer probeert alle ouderen in het verpleeghuis goed te verzorgden, ondanks de hoge werkdruk. Een humoristisch, liefdevol en schrijnend boek over het leven in de zorg.