Opium voor mij

1812. In Alkmaar wordt een meisje geboren dat aarzelt met ademen, alsof ze niet zeker weet of ze de wereld wel wil betreden. Anna Louisa Geertruida (Truide) Toussaint groeit op als eigenwijs kind dat de verplichte boeken voor meisjes koppig weigert. Ze besluit zelf betere literatuur te schrijven. Wanneer ze, eenmaal volwassen, haar eerste romans schrijft, waaronder Majoor Frans, vinden die al snel een groot publiek. Toch wordt ze door de literaire pers niet serieus genomen. Zelfs de man met wie ze eerder verloofd was, de beruchte hekelaar Reinier Bakhuizen van den Brink, kon geen waardering opbrengen voor haar werk: ‘Vrouwenlectuur!’
Johannes Bosboom (1817) weet van kinds af aan dat hij kunstschilder wil worden. Maar hij is, ondanks zijn groeiende succes, zijn eigen grootste criticus en moet regelmatig het penseel neerleggen om zijn inzinkingen met behulp van opium te boven te komen. Als hij Truide ontmoet, wil hij niets liever dan haar gelukkig maken. Maar eenmaal getrouwd blijven de kunstenaars zich enkel met hun eigen werk en passie bezighouden. En Truide strijdt voor de waardering van – niet vrouwenlectuur, maar literatuur van vrouwen.