De architectuur van genezing

Op zijn eenentwintigste verjaardag hield Louis Declerck de hand van zijn grootvader vast. De man die zijn leven lang apotheker was geweest, zat nu gevangen in een lichaam dat hem spier na spier losliet. Die dag nam de student geneeskunde zich voor te begrijpen hoe een lichaam zichzelf verliest, en of dat proces omkeerbaar is. 

Het antwoord vond Louis niet in de geneeskunde alleen. Na zijn artsendiploma begon hij opnieuw, ditmaal als ingenieur. Zo leerde hij het lichaam te bekijken zoals een bouwmeester een kathedraal bekijkt. Als een constructie waarin elke steen de andere in evenwicht houdt, en waarin een scheur zelden ontstaat op de plek waar ze zichtbaar wordt. 

In De architectuur van genezing vertelt de auteur het verhaal van mensen die hun lichaam langzaam voelden wegglijden: een landschapsarchitecte in Vlaanderen, een architect in Barcelona, een jonge moeder in Bristol. Hun verhalen laten zien wat hen verbindt: dat ziekte zich niet beperkt tot één orgaan, maar het hele bouwwerk raakt - en dat herstel evenmin op één plek begint. 

Je lichaam is de enige woning die je nooit verlaat. Dit boek leert je lezen wat er binnen die muren gebeurt, en hoe je samen met je arts en apotheker kunt bouwen aan je herstel.