When we lied

Finneas Alexander Barlow is een waar lustobject. Lang, knap en mysterieus. Warrig bruin haar, een gebeeldhouwde kaaklijn, verleidelijke groene ogen, perfecte tanden, een goed verzorgde baard, brede schouders en lippen die vragen om erop te knabbelen. Hij zou op een Disneyprins lijken, als die prins een mysterieuze klootzak was.
Vier jaar geleden leidde een lotvallige ontmoeting tot een onvermijdelijke onenightstand.

Eén keer. Dat is zijn regel. Een eenmalige hook-up, geen gegevens uitwisselen en geen herhalingen. Dat wist ik al voordat hij zijn grenzen stelde, en hij hield zich aan zijn belofte. Sindsdien had ik niets meer van hem gehoord of gezien.

Toen een jaar geleden het noodlot toesloeg, kwam hij terug naar de stad en zocht me op. De ontwapenende glimlach en de dubbelzinnigheden waarmee hij me ooit het hoofd op hol bracht, waren verdwenen. Helaas was zijn woede even slopend. Nu is hij terug als het gezicht van het gloednieuwe professionele ijshockeyteam van Fairview en zoekt hij antwoorden die ik niet heb. 

Finn wil dat echter niet accepteren. Hij is net zo vastbesloten om mijn geheimen te ontrafelen als ik ben om ze te bewaren. Hij duwt net zo hard als ik trek. Het is slechts een kwestie van tijd voordat het touw knapt. Nu kan ik alleen maar hopen dat ik degene ben die overeind blijft.