Tragedie onder drijvende wolken

Na de dood van haar vader verlaat Kerstin haar huis en reist ze naar een klein plaatsje aan de kust in Noordwest-Frankrijk. Maar in het pension, met zijn geheime deuren en stille, schimmige figuren, wordt ze geconfronteerd met verstoringen en angstaanjagende bedreigingen. Ze belandt in een droomlandschap van ruige kliffen, donkere winterbranding en diepe grotten. En wanneer een jonge jongen dood wordt aangetroffen buiten de kalksteengroeve, raakt ze betrokken bij een reeks mysterieuze gebeurtenissen die zich op deze desolate plek afspelen.



Tragedie onder drijvende wolken, geschreven in Christiansens rijke proza, is een poëtische roman, raadselachtig en spannend, melancholisch en opbeurend tegelijk.



'Er zijn zoveel stemmingen in het boek, zoveel verborgen, zoveel geagiteerde toestanden die Kerstins psyche tot het breekpunt oprekken, dat de lezer volledig geboeid raakt, in het huis van geesten... Het is verrassend elegant gedaan, niemand schrijft zoals Christiansen.'

Adresseavisen, Noorwegen



'Zelden heb ik een roman gelezen met zulke intense en levendige beschrijvingen van zonneschijn en schaduw, en zelfs van voorbijdrijvende wolken. Maar het is ook een roman over verdriet en verlangen naar wat verloren is. Er zijn veel passages in deze roman die uitnodigen tot citeren. Soms heeft het een melancholische sfeer die ontroert, het proza ​​is een genot.'

Dagsavisen, Noorwegen



Rune Christiansen (1963) is sinds de publicatie van zijn eerste poëziebundel in 1986 een belangrijke figuur in het Noorse literaire landschap. In 2014 kwam zijn doorbraak met de bestseller De eenzaamheid in het leven van Lydia Erneman, (bekroond met de Brage Literatuurprijs), die in 2020 bij uitgeverij Oevers verscheen. Daarna volgde het even zo succesvolle Fanny en het mysterie in het treurende bos (Oevers, 2019).



Zijn roman De kwestie van de grilligheid van de verloren tijd werd in 2022 in Frankrijk door het culturele tijdschrift Transfuge verkozen tot beste buitenlandse roman: 'Rune Christiansen biedt ons een boek aan met een bezwerende charme; zijn mysteries houden je in de greep, zijn poëzie is betoverend.'



Maarten Moll in Het Parool over de romans van Rune Christiansen:

'Ook in De kwestie van de grilligheid van de verloren tijd weet Rune Christiansen te betoveren met zijn stijl en mooie beelden. Opnieuw graaft Christiansen zich in in het brein van een jonge vrouw. In Fanny en het mysterie in het treurende bos was dat van de zeventienjarige Fanny, die het na de dood van haar ouders alleen moet zien te rooien. In prachtig, suggestief en rustig proza laat Christiansen haar al dromend haar weg zoeken. En in De eenzaamheid in het leven van Lydia Erneman volgt hij de dierenarts Lydia, die op het platteland ten prooi valt aan eenzaamheid. In deze grootse roman weet hij een schijnbaar gewoon leven te verheffen tot iets existentieels en waardevols.'