Sneeuw valt op een zondag in april

Tweetalige uitgave Engels/Nederlands.
De combinatie van alledaags taalgebruik en traditioneel vakmanschap vormde de basis voor Larkin's poëzie. Hij toonde daarmee aan dat zijn gedichten onmiskenbaar eigentijds, alsook klassiek waren. Zijn collega Seamus Heaney wees in dit verband op de unieke tweedeling in Larkin's publiek: de met literaire normen onbekende lezers tegenover degenen met strenge criteria. Bij beiden was hij zeer geliefd. Het aanzien dat hij verwierf contrasteerde echter sterk met zijn terughoudendheid om zich als dichter te presenteren. Larkin gaf de voorkeur aan een onopvallend bestaan als directeur van een universiteitsbibliotheek, die alleen in de avonduren privé wat aan poëzie deed. Zo weigerde hij ook zijn vriend John Betjeman in 1984 op te volgen als Poet Laureate, omdat hij niet de aandacht van het publiek en de media wilde, die het gevolg zou zijn van deze functie. 
De selectie in Sneeuw valt op een zondag in april bevat naast een aantal van zijn bekendste werken ook enkele niet door hemzelf gepubliceerde gedichten, die in kwaliteit zeker niet onderdoen voor de rest van zijn oeuvre.
Hiermee bevestigde Larkin dat hij één van de grote dichters uit de Engelse literaire historie was.