Een brief van het front

In deze dichtbundel laat Steven Onsia de Eerste Wereldoorlog spreken in verstilde, indringende verzen. Geen grote gebaren, maar fluisterende stemmen uit de loopgraven van mannen die wachtten, vreesden en hoopten, tot de stilte hen vond. Elk gedicht draagt het gewicht van wat niet meer gezegd kon worden.
Met beheerste taal toont hij aan wat oorlog achterlaat: het gemis, de verbondenheid, de breekbaarheid van het leven. Een eerbetoon aan allen die vielen, aan beide zijden van het front en zoekt geen oordeel, enkel herinnering.
Een ingetogen bundel die niet luid spreekt, maar lang blijft nazinderen. Het zijn de donkerste bladzijden uit de wereldgeschiedenis.