Lijfsverlangen

‘Onze nationale seksuoloog’, zo werd Coen van Emde Boas (1904-1981) ooit half gekscherend, half bewonderend genoemd. Hij groeide op in een Rotterdams-joods milieu, en kreeg als aankomend arts een baan bij het eerste consultatiebureau in Nederland dat adviezen gaf over geboorteregeling: het Aletta Jacobshuis in Amsterdam. Een begrip als seksuologie bestond nog niet. De hyperverzuilde, zwaar confessionele maatschappij wees elke discussie over zulke onderwerpen rigoureus van de hand. Ze golden als een dubieuze hobby van joden, zoals die rare Weense psychiater Freud…
Van Emde Boas zou er zijn levenswerk van maken hier verandering in te brengen. Na decennia van voornamelijk katholieke weerstand kwam er eindelijk een doorbraak in de jaren zestig en zeventig, ten tijde van de seksuele revolutie. Praten over seks werd bon ton en de seksuologie verwierf academische status. Van Emde Boas was een van de figuren die hierin een sleutelrol speelden.
In Lijfsverlangen nemen Annemieke Klijn en Jos Perry de lezer mee door de roerige geschiedenis van het denken over seksualiteit in Nederland. Puttend uit het rijke familiearchief en gesprekken met nabestaanden van Coen van Emde Boas schreven zij een biografie die zowel deze kleurrijke pionier als zijn bewogen tijd portretteert.  
 
Annemieke Klijn (1956) publiceerde onder andere een biografie over de katholieke doorbraaksocialist Sjeng Tans en over de geschiedenis van de ‘zwakzinnigenzorg’, de psychiatrie en de geneeskunde. Jos Perry (1950) schreef biografieën van de sociaaldemocraat Willem Vliegen, ‘kunstpaus’ Victor de Stuers, en romanschrijver Theun de Vries. Beide historici waren jarenlang verbonden aan de Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschappen van de Universiteit Maastricht.