Twee zusjes in Auschwitz

In ‘Twee zusjes in Auschwitz’ doen Andra en Tatiana Bucci op aangrijpende wijze verslag van hun tijd in het concentratiekamp Auschwitz. In hun gezamenlijke memoires vertellen de zussen wat ze als kinderen hoorden en zagen, maar nog niet konden begrijpen. Hun kinderperspectief geeft een indringende blik op de verschrikkingen van de Holocaust.
In maart 1944 worden de vierjarige Andra en de zesjarige Tatiana midden in de nacht opgepakt en met hun familie naar Auschwitz gedeporteerd. Bij aankomst worden ze van hun moeder gescheiden. In een wereld van angst, honger en geweld hebben de zusjes alleen elkaar en de woorden van hun moeder: ‘Onthoud je naam.’ Die woorden helpen hen vast te houden aan wie ze zijn, op een plek waar mensen tot nummers worden gereduceerd.
Andra en Tatiana behoren tot de weinige kinderen die Auschwitz overleven. Na de oorlog worden ze herenigd met hun ouders. Jaren later delen ze hun herinneringen: aan wat hun is afgenomen, aan hun moeders vastberadenheid en aan hun onbreekbare band als zussen. ‘Twee zusjes in Auschwitz’ is een indringend getuigenis over overleven, moederliefde en de kracht van herinnering.