Altijd de ander

In september 2026 werd bekend dat de homoacceptatie onder jongeren opnieuw scherp gedaald is. Voor velen kwam dit nieuws als een mokerslag, maar Nicolaas Veul zag het al van verre aankomen. Sinds hij bijna tien jaar geleden met Youp van ’t Hek de degens kruiste over het gebruik van het woord ‘pisnicht’, heeft hij de blik op lhbti’ers voelen verharden. Dat hij zich toen zorgen maakte over homograppen, kan hij zich nu bijna niet meer voorstellen: inmiddels moet hij zich verweren tegen termen als ‘lhbti-propaganda’ die hij bij kinderen door de strot zou duwen. Daarmee wordt een bekende troef ingezet uit de zondebokpolitiek van extreemrechts.
In Altijd de ander, waarvoor Veul een selectie maakte uit de columns die hij het afgelopen decennium schreef, laat hij zien hoe deze ontwikkeling zich sluimerend heeft voltrokken. En het gaat van kwaad tot erger – tenzij we weer oog durven te hebben voor de ander.