De kunst van het loslaten

In De kunst van het loslaten verweeft Léon Algra persoonlijke geschiedenis met de stille esthetiek van de Japanse dichtkunst.

In zorgvuldig gestileerde gedichten verkent hij de ruimte tussen herinnering en heling: de schaduw van vaders zwijgen als KNIL‑soldaat, de inzichten van zijn peetoom — SVD‑priester en vriend van Soekarno — en zijn eigen weg door koloniaal trauma, en ontstaan vanuit zijn verborgen kracht.

Japan vormt in deze bundel een tweede landschap. De gedichten ademen de eenvoud van haiku en tanka: stilte als richting, natuur als spiegel, geschiedenis als zachte onderstroom. Daar waar Japan staat voor de rijzende zon, maar deze ook weer ondergaat.

Loslaten krijgt hier de vorm van een innerlijke reis — niet weg van het verleden, maar naar een plek waar het kan rusten.

De kunst van het loslaten is een bundel waarin breuklijnen worden aangeraakt met de precisie van een penseelstreek.

Een literaire ode aan het kijken, het herinneren en het langzaam openen van de hand.