“Goh, heb je een permanentje?”

Onze wereld stond plotseling op z’n kop toen de oncologisch chirurg belde en zei: “Onverwacht, maar het is toch echt borstkanker.” Oké dan. Of eigenlijk was het niet oké natuurlijk. Er volgde een onzekere periode die zwaar was, maar er was ook een andere kant. Ik ontdekte het bestaan van een geheim genootschap en een parallelle wereld. Muziek en getallen kregen een nieuwe betekenis en bijwerkingen van de chemotherapie bleken soms ook positief te kunnen zijn. Daarnaast worstelde ik met de rol van patiënt, want hoe diende ik me eigenlijk te gedragen als kankerpatiënt?