ONTVOERD

ZE WAS ZEVENTIEN. HET MOOISTE MEISJE VAN DE KLAS. HIJ ZEI DAT HIJ VAN HAAR HIELD.

Drieënhalve maand later ligt ze in de berm van een bergweg in het Atlasgebergte. Ribben gekneusd, lip kapot, haar afgeknipt. Geen paspoort, geen telefoon, geen geld. Auto's rijden voorbij alsof ze niet bestaat.

Dit is het waargebeurde verhaal van een Nederlands meisje dat door de man die haar habiba noemde werd meegelokt naar Fez — en niet meer terug mocht. Het verhaal van een gebroken jeugd, van de leegte die haar recht in zijn armen dreef, en van een moeder die niet opgaf tot haar dochter weer thuis was.

Maar vooral het verhaal van daarna: hoe een meisje dat alles kwijt was — haar haar, haar vertrouwen, bijna haar leven — zichzelf opnieuw uitvond.

Rauw, eerlijk en zonder opsmuk verteld door de vrouw die het overleefde.