Poppedijn en Oelepetoet

Nog één verhaaltje,’ zegt Oelepetoet.
‘Ja, nog één verhaaltje,’ zegt Poppedijn.
Mama kijkt op de klok. ‘Welk verhaaltje willen jullie dan?’
Vier handjes bladeren door het boek.
Poppedijn wijst. ‘Ik vind de plaatjes leuk.’
‘Kijk,’ zegt Oelepetoet. ‘Toen was ik voetballer.’
‘Ik was een beetje verdrietig,’ zegt Poppedijn.
Mama geeft haar een knuffel. ‘Het is goed afgelopen.’
‘Zullen wij over laarzen vol water lezen?’
Oelepetoet voelt even aan zijn voetjes. ‘Dat hadden wij bedacht.’
Papa komt er ook bij zitten. ‘Komen de brandweermannen weer
opdraven?’
‘O, ja, die is spannend!’
‘Nou, spannend,’ zegt mama. ‘Vooral heel ondeugend.’
Papa kijkt glimlachend naar mama. ‘Dat hebben ze van mij.’
Even is het stil.
‘Oké, nog ééntje dan.’