Een huis vol dochters

Alle families hebben hun mythes en geheimen. Juliet Nicolson heeft de verhalen over de vrouwen in haar familie lange tijd niet in twijfel getrokken: haar betovergrootmoeder, Pepita - een flamencodanseres - zou een gevaarlijke schoonheid zijn geweest; haar overgrootmoeder een manipulerende flirt; haar beroemde grootmoeder, Vita Sackville-West een excentriekeling en haar eigen moeder een conventionele Tory. Maar toen Juliet een vooraanstaand historica was geworden, begon ze over al die aannames vragen te stellen en ging naar antwoorden zoeken. Daarbij scheidde ze feit van fictie en bracht ze details en geheimen aan het licht die lang verborgen waren gebleven.
Een huis vol dochters leidt ons vanuit de 19e eeuwse sloppen van Malaga naar de salons van Washington tijdens het fin-de-siècle; naar een Engelse kostschool tijdens de Tweede Wereldoorlog en naar Chelsea in de jaren zestig. Nicolson schetst een fascinerend beeld van de veranderingen in de positie van vrouwen in het algemeen en hoe de vrouwen in haar familie- ieder op hun eigen manier - probeerden om zich te bevrijden uit het keurslijf van het patriarchaat.
Een huis vol dochters gaat over de essentie van familie, over de validiteit van herinneringen en hoe het verleden doorwerkt in het heden. Toen Juliet verontrustende patronen ontdekte in de vroegere en recentere versies van haarzelf, besefte ze zij de valkuilen van de vorige generaties uit de weg moest gaan.