Rovers & sluipmoordenaars

Misdaadjournalist Mick van Wely onderzoekt, spoort op en stopt nooit. Rovers & Sluipmoordenaars is onversneden misdaadjournalistiek, zoals we van hem gewend zijn. 

De diamantroof op Schiphol met een buit van 75 miljoen euro in 2005 behoort zonder twijfel tot de meest geruchtmakende zaken uit de vaderlandse misdaadgeschiedenis. Het is een van de misdaadzaken waarin misdaadjournalist Mick van Wely zich vastbeet.
Op 25 februari 2005 steelt een bende criminelen, na maandenlange voorbereidingen, op spectaculaire wijze een lading diamanten en sieraden op Schiphol. De waarde bedraagt zo’n 75 miljoen euro. Decennialang vormden de hoofddaders in de ogen van de politie het meest succesvolle en actieve roofteam van ons land. Maar wat ging bij deze klus mis? Hoe kwam het dat ze in 2017 alsnog tegen de lamp liepen?
Misdaadjournalist Mick van Wely weet als enige journalist contact te maken met de hoofdrolspeler van de diamantrovers om het ware, bizarre verhaal te horen. Details die nooit naar buiten kwamen, onthult hij in Rovers & Sluipmoordenaars.
De Schipholroof is een van de acht hoofdstukken. Het zijn de favoriete zaken van de misdaadjournalist waarin hij als onderzoeker een grote rol speelde en tot hoofdrolspelers wist door te dringen. De roof van een Van Gogh-schilderij die wereldnieuws werd, de razendsnelle kraak op de Maastrichtse kunstbeurs Tefaf door de wereldberoemde juwelenbende Pink Panthers en spannende verhalen over seriemoordenaars, zoals de Amsterdamse Sjonnie W. en andere sluipmoordenaars die de misdaadjournalist op de hielen zat. Misdaadjournalistiek van de bovenste plank! 

Mick van Wely (1972) is misdaadjournalist bij dagblad De Telegraaf waarin hij talloze geruchtmakende artikelen publiceerde. Ook is hij regelmatig te zien bij RTL. Eerder verschenen De Groninger HIV-affaire en Levenslang, de straf en de daders. Over dit laatste boek zei Peter R. de Vries: ‘Ik vroeg me bij lezing met een gezonde jaloezie af: waarom ben ik zelf nooit aan zo’n boek begonnen? Dit is een boek dat geschreven moest worden!’